[Rancangan ini disediakan dengan sari kata BM]
[Episod 42]
Cepat suruh Abe keluar!
Kalau tidak, saya akan anggap kamu mengalah!
Awak tahu peraturan perlawanan, bukan?
Orang yang mengalah kena bawa semua orang berambus dari sini!
Sini kawasan orang Cina!
Kelak, saya nak berhibur di sini.
Tunggu.
Perempuan?
Cepat suruh Abe keluar!
Tuan.
Tuan, maaf kerana datang lewat.
Berani kamu buat kecoh di kawasan orang Jepun!
Tangkap mereka!
Chen Zhen!
Orang Jepun yang keji.
[Pusat Wusyu Chin Woo]
Letak mereka di sini!
Mari kita tengok.
Orang Jepun nak cabar Pusat Wusyu Chin Woo.
[Cabaran Abe Dojo Hongkou]
Ini cabaran untuk mereka.
Cabaran?
Apa hal?
Mereka bertiga selamat,
tapi dua orang daripada mereka akan jadi cacat seumur hidup.
Saya nak bawa mereka ke hospital untuk teruskan rawat mereka.
Terima kasih.
Awak tak apa-apa?
Orang Jepun amat licik.
Baik awak bersedia sepenuhnya untuk perlawanan ini.
Saya tak nak lawan mereka.
Mereka cabar awak...
dan paparkannya dalam lebih daripada sepuluh akhbar.
Saya takkan terima cabaran.
Sekarang, perkara yang paling penting bagi Pusat Wusyu Chin Woo adalah...
selamatkan Chen Zhen dan Sha Yan.
Baca akhbar!
Abe Dojo Hongkou cabar Pusat Wusyu Chin Woo!
Orang Jepun nak lawan Huo Yuan Jia!
Baca akhbar!
Huo Yuan Jia timbulkan masalah besar lagi!
Orang Jepun beri masa tiga hari untuk terima cabaran!
Kalau tidak, Pusat Wusyu Chin Woo kena ditutup!
- Baca akhbar! - Beri saya senaskah.
Huo Yuan Jia timbulkan masalah besar lagi!
Orang Jepun beri masa tiga hari untuk terima cabaran!
- Wira Huo! - Wira Huo!
Wira Huo, mahukah awak lawan mereka?
Bila kamu berlawan?
Betul, Wira Huo.
Adakah awak berkeyakinan untuk menang?
Khabarnya, orang Jepun ini hebat!
- Ya, Wira Huo. - Berikan laluan.
- Wira Huo! - Wira Huo!
[Cabaran Abe Dojo Hongkou]
Encik Ying,
awak betul-betul bakat.
Macam mana awak lakukannya?
Saya dah kata,
Alex Agung tak perlu...
lawan Huo Yuan Jia pun.
Pengaruh Jepun mula bangkit.
Ada ramai samurai Jepun yang suka berlawan di Shanghai.
Selain itu, mereka amat bodoh.
Asalkan saya belanja mereka minum arak dan puji mereka,
mereka sanggup buat apa-apa saja.
[Mari.]
- [Sahabat.] - [Mari.]
- [Minum.]
[Saya terpaksa susahkan kamu.]
Fujiwara dari Abe Dojo bercita-cita tinggi.
Dia nak dapatkan kuasa dan wang.
Sudah tentulah dia lebih utamakan kemenangan orang Jepun.
Jadi, dia sanggup buat apa-apa saja.
Rasanya, saya nampak perlawanan yang sempurna.
Ada banyak wang di belakangnya.
[Pejabat Daerah Shanghai]
- Macam mana? - Saya dah belanja wang,
tapi tak dapat jumpa pegawai.
Bilakah Chen Zhen dan Sha Yan boleh dibebaskan?
Agak susah.
Chen Zhen yang timbulkan masalah.
Khabarnya...
- mereka akan dihukum pancung. - Apa?
Mereka bunuh orang kita dulu.
Chen Zhen cuma pergi balas dendam.
Dia kena dihukum pancung?
Pejabat kerajaan ini dibuka untuk mat salih?
Zhen Sheng, bertenang dulu. Saya akan fikir ikhtiar.
Namun, pegawai takut pada mat salih.
Inilah kenyataannya.
Tuan betul-betul bijak.
Huo Yuan Jia betul-betul dah hadapi masalah.
Mungkinkah dia terima cabaran?
Dia dimarahi dengan teruk.
Kalau dia menolak cabaran,
macam mana dia terus singgah di Shanghai kelak?
Ya.
Di Shanghai, maruah diutamakan.
Rasanya, dia tak tahu hal ini.
Wira Huo dah datang!
- Tuan Huo dah datang! - Wira Huo!
Wira Huo!
- Bilakah awak lawan orang Jepun? - Jangan lepaskan mereka.
Orang Jepun dah melampau!
Haruskah Pusat Wusyu Chin Woo buat pengumuman...
untuk beritahu semua orang bahawa kamu nak terima cabaran?
Kalau tidak, orang lain akan ingat kamu nak jadi pengecut.
- Tuk Guru Huo! - Tuk Guru Huo, cakaplah!
- Tuk Guru Huo! - Tuk Guru Huo!
Tuk Guru Huo!
Tuk guru,
terimalah cabaran.
Saya sudi lawan dulu!
Terimalah cabaran, tuk guru!
Tutup pintu.
Semua anak murid Pusat Wusyu Chin Woo...
dilarang bincang hal perlawanan dengan orang luar.
Kalau tidak, kamu akan dihalau dari Pusat Wusyu Chin Woo!
Ayah.
Apa hal?
Ayah, apabila lawan orang Jepun,
ayah kena guna teknik terhebat...
untuk mempertahankan maruah Pusat Wusyu Chin Woo,
mempertahankan maruah orang Cina.
Siapa yang ajar awak cakapnya?
Orang di luar pintu yang cakapnya.
Jangan belajar kata-kata orang luar lagi...
dan jangan keluar beberapa hari ni.
Mengapa kamu berdua murung?
Adik perempuan saya yang dipenjarakan,
bukan adik perempuan kamu.
Senangnya Abang Sha Lang cakap macam ni.
Sha Yan ialah satu-satunya anak murid perempuan Yuan Jia.
Mestilah dia cemas.
Beberapa tahun yang lalu, Sha Yan terpaksa ambil risiko...
untuk tikam penjahat di stesen kereta api kerana saya.
Sejak kejadian tu,
hubungan kami macam adik-beradik.
Mestilah saya cemas.
Lagipun, saya risau identiti Sha Yan akan terdedah...
dan bangkitkan kes Ying Si.
Jangan risau.
Adik perempuan saya seorang yang tabah.
Biarpun dia mati dalam penjara, dia takkan belot kepada Yuan Jia.
Lagipun,
selepas malam ni,
dapatlah kamu rasa lega.
Apa yang ingin abang buat?
Selamatkan orang dari penjara.
Kami penyamun. Ini kepakaran kami.
Namun, kelak,
tak dapatlah abang ajar anak murid bersama Yuan Jia di Pusat Wusyu Chin Woo lagi.
Mari minum!
Kita akan berpisah selepas malam ni.
Mari berjumpa lagi di dunia pendekar.
Jangan.
Sini Shanghai.
Biasanya pengawal dan polis ada senapang.
Ia terlalu bahaya bagi abang selamatkan mereka dari penjara.
Sejak abang jadi penyamun,
abang hadapi bahaya setiap hari.
Kamu adik-beradik dah tukar nama,
bukan penyamun lagi.
Sila beri saya masa tiga hari.
Saya pasti akan selamatkan Sha Yan dan Chen Zhen.
[Hotel Antarabangsa Aolun]
Awak dah sibuk sepanjang hari.
Mari kita balik.
Baik tunggu sampai waktu malam.
Ramai orang masih berkumpul di luar pintu Pusat Wusyu Chin Woo.
Saya tak dapat berdepan dengan mereka.
Apa fikiran awak...
terhadap hal perlawanan?
Saya cuma nak selamatkan anak murid,
tak nak fikir yang lain.
Wira Huo!
Wira Huo, mahukah awak terima cabaran?
Semua orang amat cemas!
Ya.
Huo Yuan Jia, takkan awak betul-betul nak jadi pengecut?
Huo Yuan Jia, takkan awak cuma lawan orang Cina,
tapi takut pada orang Jepun?
Terima kasih kerana ambil berat terhadap saya.
Saya takkan cakap apa-apa.
- Wira Huo! - Wira Huo!
- Tuan Huo!
Teruknya Pusat Wusyu Chin Woo!
Betul cakap orang Jepun!
[Pusat Wusyu Chin Woo mengikis wang kita saja!]
- Betul tu. - Tak sangka macam ni.
Kelak, jangan hantar anak kamu ke sini untuk belajar wusyu lagi!
Betul!
Huo Yuan Jia, awak dah hampakan kami!
- Huo Yuan Jia! - Saya pandang rendah pada awak!
Saya pandang rendah pada awak!
Huo Yuan Jia, saya pandang rendah pada awak!
Tuk guru,
hari ini, ada orang buang sayur busuk ke halaman rumah kita.
Kalau tuk guru tak nak terima cabaran esok,
ia menunjukkan Pusat Wusyu Chin Woo terlalu...
Selain tu,
ada tiga orang anak murid dah larikan diri.
Mereka kata tak nak buat malu bersama dengan Pusat Wusyu Chin Woo.
Mereka juga takut diserang oleh orang Jepun...
dan mati katak.
Beritahu semua anak murid kita,
mereka ada kebebasan untuk tinggalkan sini.
Baca sekali lagi.
Mak,
mak dah dengar dua kali.
Kalau mak dapat lihat, mak akan baca sendiri.
Tolong baca sekali lagi.
Mak terpaksa susahkan awak.
Baik.
Saya akan baca sekali lagi.
Cabaran Abe Dojo Hongkou.
Sejak pemerintahan Maharaja Meiji,
Empayar Jepun...
diluaskan ke seluruh dunia.
Kami tewaskan China dalam Perang China-Jepun Pertama...
dan tewaskan Rusia dalam Perang Rusia-Jepun.
Seluruh dunia kagum dengan kekuatan tentera empayar kami.
Kegemilangan empayar kami...
bergantung kepada kebijaksanaan maharaja Jepun.
Rakyat jelata kami sokong wusyu.
Kenjutsu,
Judo dan kemahiran penggunaan senjata Jepun...
tiada tandingan dalam dunia wusyu.
Sekarang, Huo Yuan Jia dari Pusat Wusyu Chin Woo di Shanghai,
berbohong dengan katakan dia nak cipta dunia pendekar baharu...
untuk mengikis wang orang miskin.
Lucu betul.
China...
dah ditewaskan oleh Empayar Jepun.
Rakyat China...
pula jadi sampah di bawah kaki orang Jepun.
Pesakit Asia Timur yang berekor khinzir di belakang kepala.
Rupa yang hodoh lagi lemah betul-betul menyampah.
Hari ni, mereka tak nak duduk diam-diam di bawah kaki orang Jepun.
Mereka nak selamatkan diri,
tapi tak ukur baju di badan sendiri...
dan cabar Abe Dojo.
Hari ini, pihak dojo nak cabar...
Huo Yuan Jia...
untuk lawan kami dalam masa tiga hari.
Samurai Jepun akan hapuskan...
Pusat Wusyu Chin Woo di atas gelanggang.
Kamu akan lari lintang-pukang...
dan kalah sepenuhnya...
macam angkatan laut Beiyang.
Sudahkah suami awak buat keputusan?
Mahukah dia terima cabaran ini?
Dia belum cakap,
tapi jangan risau.
Yuan Jia paling taat.
Dia tahu mak risau.
- Dia takkan... - Cukup.
Mak dah letih.
Mak nak tidur.
Keluarlah.
Khabarnya, jualan semua akhbar yang paparkan cabaran ini...
amat laris.
Ini jasa Encik Ying.
Hadiah ni untuk awak.
Sebenarnya...
saya suka tocang kecil saya.
Ekor khinzir ialah bahagian terharum...
pada badan khinzir.
Sejak kita berkenalan,
awak amat baik terhadap orang Jepun.
Encik Ying,
saya ingin tahu...
apa tujuan awak.
Inilah tujuan saya.
Encik Fujiwara,
selain tulis rencana,
saya ada banyak lagi kemahiran.
Saya sudi berkhidmat kepada tuan pada bila-bila masa.
Walaupun Jin Sun asyik berkawan dengan banyak orang...
sejak datang ke Shanghai,
tapi dia masih tiada kawan yang berpengaruh.
Jadi, kalau nak selamatkan Chen Zhen dan Sha Yan,
saya nak minta awak...
merayu kepada Encik Rong.
Saya tak nak pergi.
Awak tak nak tolong saya...
apabila saya hadapi masalah?
Saya tak boleh pergi.
Saya tahu awak dah hamil...
dan susah untuk bergerak,
tapi...
Bukan sebab ini.
Kalau begitu...
Kesucian paling penting bagi perempuan.
Sebelum ini...
Sebelum ini, saya bersalah.
Saya salah faham terhadap awak,
tapi saya dah minta maaf.
Sejak hari itu, saya bersumpah,
saya takkan jumpa Encik Rong lagi...
agar awak takkan salah faham lagi.
Sebelum ini, awak dipenjarakan.
Saya merayu kepada Encik Rong kerana awak yang minta saya lakukannya.
Tanduk di kepala tak dapat digelengkan.
Sekarang, awak dah menjalin hubungan dengan Encik Rong.
Masalah besar dah timbul. Kalau awak tak pergi minta bantuannya,
tapi suruh saya pergi,
apa yang akan Encik Rong fikir?
Maksud awak...
Bukannya saya tak nak tolong awak.
Biarpun saya pergi,
Encik Rong takkan selamatkan mereka.
Jauh berbeza jika awak yang pergi.
Awak harus tahu,
Encik Rong pandang tinggi terhadap awak.
Saya tak banyak berfikir.
Yuan Jia,
lagi cemas,
lagilah awak kena bertenang.
Saya serahkan seluruh syarikat akhbar kepada awak...
kerana mahu ia diutamakan dalam dunia akhbar Shanghai.
Abe Dojo Hongkou cabar Huo Yuan Jia...
ialah berita terhangat dua hari ni.
Akhbar-akhbar lain dah paparkannya.
Mengapa awak tak paparkannya?
Saya sedang tunggu pernyataan Huo Yuan Jia.
Pernyataan Huo Yuan Jia?
Apa maksud awak?
Tak kira terima atau menolak cabaran,
Huo Yuan Jia pasti ada pernyataan, bukan?
Saya berkeyakinan untuk dapat pernyataan khusus ni.
Jualan akhbar kita pasti amat laris nanti.
Pak Cik Zuo,
tepatnya nilaian awak.
Gadis ni betul-betul bijak.
Pada pendapat awak,
Huo Yuan Jia akan terima cabaran atau tidak?
Tidak.
Awak begitu yakin?
Zhen Sheng paling memahami tuk gurunya.
Dia kata, tuk gurunya amat taat.
Asalkan nenek masih hidup,
tak mungkin dia menyertai perlawanan.
Zhen Sheng.
Nenek.
Hubungan awak dengan Pusat Wusyu Chin Woo amat erat.
Saya belum laporkan kepada Encik Rong dan Pak Cik Zuo.
Saya dah berkahwin dengan Liu Zhen Sheng.
Encik Rong,
hal ni...
Jangan risau, Pak Cik Zuo.
Huo Yuan Jia mesti akan terima cabaran.
Mengapa tuan begitu yakin pula?
Tak percaya?
Tengoklah nanti.
Encik Rong, Huo Yuan Jia dari Pusat Wusyu Chin Woo nak jumpa tuan.
Dengar tak?
Macam mana? Dia datang sebaik saja saya sebut namanya.
Jemput dia masuk.
Ya.
Encik Rong, saya minta diri dulu.
Tak perlu. Awak boleh sembunyikan diri...
untuk dengar kata-kata Huo Yuan Jia.
Sebaik saja dia terima cabaran,
dapatlah awak buat liputan nanti.
Encik Rong.
Wira Huo.
Sudah beberapa bulan kita tak berjumpa.
Wira Huo dah jadi lebih terkenal...
dan lebih berlagak sekarang.
Mengapa awak datang ke rumah saya hari ni?
Encik Rong, jangan cakap macam ni.
Maaf kerana lama saya tak datang untuk jenguk tuan.
Duduklah.
Baik.
Pak Cik Zuo, bancuh teh.
Ya.
- Silakan. - Terima kasih, Pak Cik Zuo.
Encik Rong, saya tak pandai cakap.
Saya tak pandai merayu kepada orang,
tapi Pusat Wusyu Chin Woo hadapi masalah hari ni.
Encik Rong, tolong selamatkan anak murid saya.
Pada dua hari yang lalu, khabarnya,
pihak kerajaan tangkap dua orang anak murid awak.
Salah seorang bekas musuh awak.
Dia Chen Zhen yang asyik cuba bunuh awak.
Seorang lagi satu-satunya anak murid perempuan awak.
Rasanya, kamu saling menyukai banyak tahun yang lalu.
Betul tak?
Awak nak selamatkan siapa?
Selamatkan mereka berdua.
Harap tuan tolong mereka.
Sebenarnya, ini hal remeh saja.
Perlawanan antara pusat wusyu...
agak normal.
Walaupun pihak kerajaan takut pada mat salih,
tapi pihak kerajaan bukannya serius kali ni.
Bagus tu.
Encik Rong,
tolong minta pihak kerajaan...
bebaskan dua orang anak murid saya.
Saya dah cakap dengan mereka pada dua hari yang lalu.
Saya suruh mereka jatuhkan hukuman berat.
Chen Zhen yang timbulkan masalah akan dihukum pancung.
Rasanya, gadis tu akan diusir ke ke Ningguta.
Encik Rong,
mengapa tuan buat macam ni?
Saya fikir demi kebaikan awak.
Saya tahu Wira Huo seorang pengecut.
Saya hapuskan dua orang anak murid awak yang suka timbulkan masalah ni...
bagi pihak awak.
Encik Rong, ada maksud tersirat di sebalik kata-kata tuan pula.
Anak murid saya dah dipenjarakan.
Kami semua amat cemas.
Kalau saya pernah menyinggung perasaan tuan,
baik tuan berterus-terang.
Sebenarnya,
saya nak minta bantuan awak.
Sebab itu saya suruh kawan saya dari pejabat kerajaan bantu saya.
Kalau ada apa-apa yang tuan nak suruh saya buat,
terus beritahu saya saja.
Mengapa tuan kena lakukannya melalui pihak kerajaan?
Kalau bukan kerana pihak kerajaan tangkap dua orang anak murid awak,
mungkinkah awak datang jumpa saya?
Saya terdesak juga.
Apa maksud tuan?
Duduk.
Selama ni, saya kagumi awak dan ingin mengupah awak...
kerana awak seorang bakat,
tapi awak bercita-cita tinggi dan menolak saya.
Saya tak harus paksa awak lagi, bukan?
Sekarang, orang Jepun dah cabar awak.
Huo Yuan Jia, bagaimana awak nak selesaikannya?
Orang Jepun bermulut bisa dalam cabaran mereka.
Mereka menghina orang Cina.
Asalnya, saya harus terima cabaran,
tapi ibu saya dah tua.
Dia paling risaukan saya menyertai perlawanan.
Saya tak berani ingkarinya.
Sebaik saja orang Jepun cabar awak,
seorang kawan lama awak dari Perancis, Bertrand...
datang jumpa saya.
Dia nak mengadakan perlawanan ni bersama dengan saya.
Kami dah tempah dewan terbesar di Shanghai.
Sekeping tiket...
Harga sekeping tiket amat tinggi.
Ini urus niaga besar.
Lagipun, Bertrand dah mengadakan perjudian.
Besar taruhannya.
Tuan Huo, saya bertaruh awak akan menang.
Kalau awak tewaskan samurai Jepun,
banggakan rakyat China,
saya boleh kongsi wang yang dimenangi dengan awak.
Macam mana?
Mana boleh saya dan Pusat Wusyu Chin Woo...
jadi alat kamu untuk mengaut keuntungan?
Huo Yuan Jia,
awak berlatih wusyu, bukan?
Selepas belajarnya, awak tak nak berlawan.
Apa gunanya awak belajarnya?
- Pak cik... - Pak Cik Zuo!
Tak guna pak cik banyak bercakap.
Kali ni, saya paksa dia buat sesuatu yang tak diinginkan.
Awak ada masa sehari.
Kalau awak tak terima cabaran esok,
pihak kerajaan akan pancung Chen Zhen...
dan usir gadis tu!
Encik Rong,
mengapa kamu guna cara begini untuk paksa Wira Huo?
Saya nak paparkan hal perjudian kamu dalam akhbar!
Diam.
Jangan lupa,
"Akhbar Haishang" milik saya.
Saya boleh pecat awak bila-bila masa!
Mak,
bapa tak balik semalaman.
Mungkinkah dia pergi lawan orang Jepun?
Jangan tanya tentang...
hal orang dewasa.
Yuan Jia,
awak melutut di depan katil mak semalaman?
Anak derhaka, Yuan Jia...
ingin mohon maaf kepada mak.
Yun Ying dah datang?
Ya.
Awak datang tepat pada masanya.
Papah mak.
Pukul berapa Yuan Jia balik semalam?
- Entah... - Tak apa.
Yuan Jia tak pernah terlebih tidur.
Cepat tolong mak cuci muka...
dan papah mak ke ruang tamu.
Mak nak jumpa anak lelaki mak.
Mak,
kalau mak nak jumpa Yuan Jia, tak perlu pergi ke ruang tamu.
Saya boleh suruh dia datang ke bilik mak.
Tak boleh.
Hari ni, mak nak cakap sesuatu yang penting dengan Yuan Jia.
Tolong mak cuci muka...
dan menyalin baju yang disediakan untuk dipakai pada hari jadi.
Mak,
mata mak...
Bagus sekali.
Hari ni, mata mak cerah.
Hati mak lebih ceria.
Mengapa awak masih tercegat di sini?
Cepat sediakan air untuk mak.
Mak, selamat pagi.
Mak ada apa-apa pesanan?
Anak,
awak bersemangat hari ni.
Awak tak cukup bulan semasa dilahirkan.
Apabila mak dukung awak, mak tak berani tengok awak.
Lengan kecil awak...
cuma sebesar sebatang jari.
Mak risau, awak tak dapat hidup.
Badan awak lemah semasa muda.
Awak selalu makan ubat.
Datuk awak cuba menyenangkan hati bapa awak,
keluarga Huo seharusnya ada cendekiawan.
Dia suruh kami mengawasi awak agar awak belajar dengan bersungguh-sungguh.
Pada masa tu, keluarga Huo dah jadi keluarga wusyu yang terkenal.
Orang tua cakap macam ni...
kerana tak harapkan awak...
dan berpendapat bahawa awak tak berbakat untuk berlatih wusyu.
Namun, entah sejak bila...
awak berlatih wusyu secara curi-curi tanpa pengetahuan kami.
Awak tak dapat jadi cendekiawan,
tapi seorang wira muncul dalam keluarga Huo.
Mak,
saya tak layak untuk terima gelaran wira.
Awak layak.
Pada Tahun Wu Xu,
anak lelaki mak, Huo Yuan Jia dah jadi wira yang terkenal.
Dalam Pemberontakan Yihetuan,
bapa dan abang awak meninggal.
Awak rasa bersalah terhadap keluarga ni dan mak selama ni.
Sebenarnya, awak bersikap terang-terangan.
Penjahat, Lu Si Ying yang bersalah!
Awak hantar barangan ke Shanxi...
dan dapat papan nama ni!
Orang Shouyang yang gelar awak sebagai wira.
Ia tak dapat dibeli dengan wang.
Anak lelaki mak tubuhkan Pusat Wusyu Chin Woo,
terima ramai anak murid dan jadi terkenal di Shanghai.
Sekarang, awak dah orang yang handal...
dalam dunia pendekar.
Mak,
saya tak berani terimanya.
Jangan cakap lagi.
Tak baik jika biarkan orang lain ketawakan kita nanti.
Tiada orang akan ketawakan kita.
Setahu mak,
mat salih pandang rendah terhadap orang Cina selama ni.
Sekarang, Abe Dojo dari Jepun...
cabar awak melalui akhbar pula.
Apa maksudnya?
Ia membuktikan awak betul-betul macam ni!
Hari ni hari ketiga, bukan?
Mak,
apa pula hari ketiga?
Awak masih cuba tipu mak.
Mak dah baca cabaran...
orang Jepun beberapa kali.
Mak nampak setiap perkataan dengan jelas.
Bapa awak pernah kata,
wusyu Jepun berasal dari China.
Tak sangka mereka berlagak sekarang.
Awak dapat sabar.
Mak tak dapat sabar lagi!
Mak.
- Mak. - Tak perlu papah mak.
Mak dapat lihat...
dan jalan dengan baik.
Jin Sun.
Puan, saya ada di sini.
Wira Sha.
Ada.
Zhen Sheng, Da You!
Nenek, kami ada di sini.
Saya dah nampaknya.
Tadi, keadaan di sini amat meriah.
Semua anak murid Pusat Wusyu Chin Woo dah datang, bukan?
Ada!
Dengar sini.
Anak saya taat.
Dia pernah janji kepada saya bahawa dia takkan berlawan lagi.
Sebab itu dia belum terima cabaran orang Jepun lagi.
Saya yang menyusahkan Pusat Wusyu Chin Woo.
Mak.
Yuan Jia,
hari ini hari terakhir.
Kalau awak tak terima cabaran, maksudnya awak mengalah.
Huo Yuan Jia ialah wira!
Awak boleh mati di medan perang,
tapi moyang takkan setuju jika awak mengalah!
Semua anak murid Pusat Wusyu Chin Woo juga takkan setuju!
Mak.
Anak,
mengapa awak melutut?
Awak mahir dalam pelajaran dan wusyu.
Cepat tulis rencana yang baik dan lekatnya di luar.
Beritahu semua orang,
Huo Yuan Jia terima cabaran...
dan mesti akan menang!
Suruh isteri Zhen Sheng paparkannya dalam akhbar...
untuk mengobarkan semangat orang Cina...
dan melemahkan semangat orang Jepun!
Mak,
saya dengar cakap mak.
[Huo Yuan Jia balas cabaran Abe Dojo.]
[Kalau nak tulis cabaran,]
[baik bersopan.]
[Orang yang beretika wusyu pandang rendah terhadap...]
[orang yang bermulut bisa.]
[Samurai tak harus...]
[berlawan demi kemenangan.]
[Mereka harus memperbaiki akhlak...]
[sampai mahir dalam pelajaran dan wusyu.]
[Inilah semangat Chin Woo...]
[dan dunia pendekar baharu yang saya sokong.]
[Kalau menyertai perlawanan ni cuma untuk keseronokan,]
[saya takkan berlawan,]
[tapi mereka sengaja hina China...]
[dan buli rakyat China.]
[Biarpun bahaya,]
[tapi saya tak takut langsung.]
[Selain tu, kepada orang yang bermuslihat,]
[Pusat Wusyu Chin Woo terima cabaran...]
[adalah untuk mengembangkan semangat wusyu Cina,]
[bukan kerana diugut.]
[Saya juga takkan jadi boneka untuk orang yang mengadakan perjudian.]
[Harap maklum.]
Zhen Sheng, Da You,
lekatnya di luar pintu.
Ya, tuk guru.
Saya balik ke syarikat akhbar untuk serahkan manuskrip segera.
He Ma Li,
saya nak beritahu semua orang melalui liputan awak,
Chen Zhen dan Sha Yan dipenjarakan...
kerana ada orang mempergunakan pegawai untuk ugut Yuan Jia berlawan.
Bagus idea puan. Ini kebenarannya.
Saya akan tulisnya.
Cuba tengok.
Apa yang mereka lekat?
Apa yang mereka tulis?
[Huo Yuan Jia balas cabaran Abe Dojo]
Berita khusus "Akhbar Haishang"!
Pernyataan Huo Yuan Jia terima cabaran!
Huo Yuan Jia marah orang yang bermuslihat...
mengadakan perjudian perlawanan!
Baca akhbar!
Liputan daripada wartawan "Akhbar Haishang", He Ma!
Jual akhbar!
Dua orang anak murid Pusat Wusyu Chin Woo ditahan...
Baca akhbar!
Liputan daripada wartawan "Akhbar Haishang", He Ma!
Beri saya senaskah.
- Beri saya senaskah. - Beri saya senaskah.
Berita khusus "Akhbar Haishang"!
Pernyataan Huo Yuan Jia terima cabaran!
Liputan daripada wartawan "Akhbar Haishang", He Ma!
Anak murid Pusat Wusyu Chin Woo ditahan,
Huo Yuan Jia diugut!
- Baca akhbar! - Baca akhbar!
Baca akhbar!
Ibu awak akan jadi buta selama-lamanya.
Ibu saya risaukan saya. Sebab tu...
Dia larang saya beritahu awak.
Dia kata, kamu tak tahu.
Dia juga nak saksikan perlawanan.
Dia nak saksikan awak tewaskan samurai Jepun yang berlagak.
Perkara yang paling penting sekarang...
adalah kenal pasti peraturan perlawanan dengan Abe Dojo dulu.
Walaupun wusyu Jepun berasal dari China,
tapi tetap ada perbezaannya.
Mereka kena jelaskan peraturannya terlebih dahulu.
Selain tu, peraturan perlu dipaparkan dalam akhbar.
Kalau begitu, barulah adil.
Adil?
Baik.
Kalau ini perlawanan yang adil,
maksudnya ini duluan yang wujud dalam dunia pendekar.
Jin Sun,
tolong uruskan hal ni.
Siapa?
He Ma Li?
Mengapa pak cik ikat dia?
Dia pembelot.
Tuan dah baca "Akhbar Haishang" hari ni?
Sudah.
Tak sangka dia paparkan seluruh pernyataan Huo Yuan Jia.
He Ma Li juga tulis rencana...
yang menentang tuan.